“Čovjek kome je rad bio način življenja, legenda koja je inkarnacija običnog čovjeka, gorostas pitoma pogleda i golubijeg, ali junačkog srca, koji je zauvijek obilježio jedno vrijeme dajući herojski obol sjetnoj rudarskoj duši. Alija Sirotanović je, sa svojih osam komorata, za osam sati rada iskopao 152 tone ugljena (253 kolica), prebacio normu za 215%, srušio dotadašnji rekord Stahanova za 50 tona i postigao svoj svjetski rekord u iskopu ugljena. 1949. godine 152 tone crnog zlata utovarenog u 253 ‘hunta’, bljeskajući pod blijedim svjetlom karbidnih lampi, zauvijek je otrgnuto iz karbonskih njedara zemlje postajući granitno trajnim spomenikom jednom vremenu i jednom čovjeku, jednom dobu i ljudima jedne male doline antičke prošlosti i iskonske snage. U toku 1946. godine uvodi se novi način rada, zasnovan na takmičarskom elanu, a isti način rada prenosi se i u naredne 1947. i 1948. godinu, pa se u ovim godinama zapaža osjetan rast godišnje proizvodnje u odnosu na proizvodnju ostvarenu 1945. godine. Novi način rada ima takmičarski karakter, pospješuje rad pojedinaca i radnih brigada (radnih grupa), a prenosi se na sve zaposlene. Takmičarski način rada u prvi plan dovodi jedan broj udarnika od kojih neizostavno treba spomenuti:
Aliju Sirotanovića, udarnik 12 puta,
Nikolu Škobića, udarnik 12 puta,
Stjepu Vidovića, udarnik 9 puta,
Franju Špoljarića, udarnik 8 puta,
Vejsila Jusića, udarnik 8 puta i
Ibru Kulića, udarnik 3 puta.
Rezultate koje su postigli rudari-udarnici, rezultati su i članova njihovih brigada. Oni su uglavnom, kao dobrovoljci ili odabrani radnici, predstavljali prvog čovjeka grupe (brigade) i u okviru toga obavljali dio poslova na radilištima. Rekordima Alije Sirotanovića i Nikole Škobića počelo je socijalističko takmičenje za visoku produktivnost rada. Takmičenje se ubrzo proširilo i na ostale rudnike u NR BiH i tadašnjoj FNR Jugoslaviji. Iz Breze ovo takmičenje je preneseno u Zenicu, zatim u Kakanj i tako po svim rudnicima tadašnje Jugoslavije. Kako se takmičenje prenosilo iz rudnika u rudnik tako su obarani rekordi u produktivnosti…” – djelić je sjećanja zabilježenog u Arhivi Rudnika mrkog uglja “Breza”.
Alija Sirotanović
1914-1990
