Pitanje s koje udaljenosti kamera za nadzor brzine može zabilježiti vozilo često zanima vozače, posebno one koji svakodnevno prolaze pored fiksnih kućišta uz ceste. Iako se nerijetko nagađa o vrlo velikim udaljenostima i mogućnosti snimanja s nekoliko stotina metara ili čak kilometara, stvarni domet kamera koje se koriste u nadzoru saobraćaja znatno je manji i jasno ograničen tehničkim karakteristikama uređaja.
Kada je riječ o fiksnim kamerama za nadzor brzine, u regiji se najčešće koristi uređaj GATSO RT4. Ovaj sistem ima domet mjerenja brzine do približno 100 metara. U tom rasponu kamera može precizno izmjeriti brzinu vozila, snimiti jasnu fotografiju te zabilježiti registarsku oznaku. Minimalna udaljenost početka mjerenja iznosi približno deset metara, što znači da kamera ne prati cijelu dionicu ceste, već strogo definisani segment.
Važno je naglasiti da kamera ne snima vozila neprekidno niti ih bilježi s vrlo velike udaljenosti. Iako se kućište može uočiti izdaleka, sam uređaj aktivno registruje prekršaj tek kada se vozilo nađe unutar zone mjerenja. Upravo je u tom području osigurana dovoljna tačnost očitanja i kvaliteta fotografije potrebna za prekršajni postupak.
Zbog toga tvrdnje da fiksne kamere snimaju s nekoliko stotina metara ili kilometara nisu tačne u kontekstu sistema koji se najviše koriste. Veći dometi mogu se odnositi na policijske radare ili laserske uređaje (tzv. “pištolje”) u mobilnim kontrolama, ali ne na klasične kamere u stacionarnim kućištima postavljenim uz saobraćajnice.
Uobičajen je i saobraćajni znak koji najavljuje prisustvo kamere. Njegova svrha je upozoriti vozača da nailazi na fiksni uređaj za kontrolu brzine. Udaljenost znaka od same kamere nije precizno definisana zakonom kao fiksna distanca; ona zavisi od vrste ceste (naselje, otvorena cesta ili autoput) i opštih uslova u saobraćaju.
