U borbama je poginulo 750 mostarskih boraca, dok je 1.517 građana stradalo kao žrtve fašističkog, četničkog i ustaškog terora
Četrnaestog februara Mostar obilježava Dan oslobođenja grada, datum koji je ostao duboko upisan u njegovu historiju. Na isti dan 1945. godine, oko podne, prve jedinice 26. dalmatinske divizije probile su se u Mostar. Nedugo zatim u grad su ušle i 19. dalmatinska te 29. hercegovačka divizija.
Do večernjih sati, oko 19 sati, gotovo sve njemačke i ustaške snage napustile su Mostar. U 20 sati Adolf Hitler, vrhovni zapovjednik njemačkih snaga, koji je morao osobno odobriti svako povlačenje, priznao je poraz i izdao naređenje o povlačenju uništene vojske. Tog 14. februara 1945. godine u 20 sati Mostar je bio slobodan.
Sloboda je, međutim, imala visoku cijenu. U borbama je poginulo 750 mostarskih boraca, dok je 1.517 građana stradalo kao žrtve fašističkog, četničkog i ustaškog terora. To znači da je svaki osmi stanovnik grada izgubio život u borbi za oslobođenje. Mostar je imao vlastiti bataljon, ilegalnu štampariju, 14 narodnih heroja i sedmero pogubljenih rodoljuba.
Poseban trag u toj borbi ostavio je i fudbalski klub Velež, koji je tokom rata izgubio 77 članova, među njima i devet narodnih heroja. Među imenima koja su trajno upisana u historiju Mostara i njegove borbe za slobodu nalaze se Adem Buć, Karlo Batko, Mladen Balorda, Šefik Obad, dr. Safet Mujić, Jusuf Čevra, Hasan Zahirović Lace, Mehmed Meha Trbonja i Ahmet Pintul.
Nakon završetka rata, rad kluba je obnovljen, a osnivačka Skupština održana je u februaru 1945. godine na današnjem trgu Musala. Četrnaesti februar ostao je datum koji Mostar pamti kao dan kada je grad oslobođen.
